به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، او با لحنی طنزآلود و هوشمندانه تمام دردهای دنیای مدرن را هدف می‌گیرد و شعار می‌دهد: «مستبدان امروز، کود کمپوست فردا خواهند بود!»
ری تمام تابستان را چنان با عشق و شدت مشغول لحاف‌دوزی و تکه‌دوزی بوده که کارش به بینایی‌سنجی کشیده است! او با خنده می‌گوید: «بعد از چهار ماه کار مداوم، سردردهای شدیدی گرفتم و رفتم عینک بگیرم؛ کلاً تابستانم خراب شد!» هدف او تولید ۱۴ عدد از «لحاف‌های دعای آنارشیستی» بود؛ پروژه‌ای که طی آن پوسترهای گرافیکی و معروفِ خود با نام تجاری «بلک لاج پرس» را به ابزار نمد و پارچه منتقل کرده است. سبک بصری او که از فونت قدیمی «فریز کوادراتا» (محبوب گروه بلک فلگ) بهره می‌برد، سال‌هاست زینت‌بخش فستیوال‌ها و فضاهای مستقل بریتانیاست.
ری در کار خود از چهره‌هایی مثل جی واچر (هنرمند گروه کراس) و باربارا کروگر الهام می‌گیرد. او می‌خواهد هنرشان به جای تحقیر، جشنی برای فرهنگ انسانی باشد. او با اشاره به هجوم محتواهای بی‌ارزش هوش مصنوعی و ماشین‌های دیجیتال می‌گوید: «همه‌چیز آن‌قدر ساختگی و جعلی شده که خلق هنری واقعی و با دستان دردکشیده، کاری کمی تا قسمتی انقلابی است.»
روی یکی از این لحاف‌های بلند این ابیات دوزنده به چشم می‌خورد: «امیدوارم هر مرکز داده‌ای تلنبار خاکستر شود / امیدوارم ماشین‌های مرگ پوسیده و زنگ‌زده شوند / امیدوارم گل‌ها بشکفند و بتن‌ها بشکافند / امیدوارم آخرین ارباب تکنولوژی با مهملات خودش خفه شود.» این تقابل لطافت پارچه و سختی ماشین‌ها، دقیقا همان پیامی است که ری قصد انتقالش را دارد.
ری ۳۸ ساله که حالا در یورکشایر شرقی زندگی می‌کند، مسیر خود را از توزیع کمیک و مجلات دست‌ساز (زیَن) در دوران پانک آغاز کرده و امروز با ۱۴۵ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام، به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شده است. با این حال، او از تبدیل شدن هنرش به ابزاری برای مصرف‌گرایی سر باز می‌زند و ترجیح می‌دهد فروشگاه اینترنتی‌اش را فقط چند بار در سال باز کند. کارهای او حالا به راحتی توسط دیگران کپی می‌شوند؛ اتفاقی که ری از آن دلخور نیست، چرا که معتقد است این کار به جوامع مستقل زبانی بصری می‌دهد.
شاید برخی کارهای او را با تابلوهای معروف «زندگی کن، بخند، عشق بورز» مقایسه کنند، اما آثار ری با طعنه‌ای عمیق به مقابله با سرمایه‌داری، فاشیسم و غول‌های فناوری برخاسته‌اند. نمایشگاه «لحاف‌های دعای آنارشیستی» او به زودی در شهرهای مختلف بریتانیا میزبان علاقه‌مندان خواهد بود تا نشان دهد هنر اصیل دستی هنوز هم حرفی برای گفتن دارد.